Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ – σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Είναι προδότες όσοι μεταναστεύουν, όπως φέρεται να δήλωσε γνωστός ηθοποιός;

Περί προδοσίας και προδοτών.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

χρυσος-αργυρος

   Ο ρίψασπις εγκαταλείπει τους συντρόφους του, τη μάχη.

   Σ’ αυτή τη χώρα όμως, αυτά τα χρόνια, ούτε μάχη δίνεται, ούτε συντρόφους έχει ο κατά μόνας αγωνιζόμενος για την επιβίωση. Όταν και αν φτιαχτεί πολιτική κοινότητα, θα φτιαχτεί και προδοσία και προδότες. Αν δεν ίσχυε αυτό, τότε με όσα εκτυλίσσονται τα τελευταία χρόνια κι οι παραμένοντες στη χώρα προδότες θα ήσαν. Πώς γίνεται όμως να συμμετάσχεις και μετά να προδίδεις έναν αγώνα που δεν διεξάγεται;

    Οι κατά φαντασίαν πολίτες.

    Πρόκειται για μέλη ολιγαρχικών κομμάτων μιας και δημοκρατικά προς το παρόν δεν υπάρχουν. Τους είπαν ότι δεν γίνεται αλλιώς και τους έπεισαν πως η συμμετοχή στις κομματικές διαδικασίες αρκεί για να τους μεταμορφώσει από υπηκόους σε πολίτες. Όμως αυτό που μπορεί να γίνουν είναι το πολύ πολύ διαμαρτυρόμενοι υπήκοοι. Διότι πολύ απλά εκείνος που δεν συμμετέχει στη λήψη πολιτικών και δικαστικών αποφάσεων δεν μπορεί νάναι πολίτης.

  …

Δείτε την αρχική δημοσίευση 42 επιπλέον λέξεις

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης; Τι μπορούμε να μάθουμε από ένα δημοψήφισμα στην Μασαχουσέτη.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

30.noon2_final.jpg

Ο πολύπαθος χώρος της παιδείας στην Ελλάδα, πειραματόζωο μετά από κάθε αλλαγή κυβέρνησης, είναι αντικείμενο ιδεολογικών μαχών σε όλα τα κράτη του κόσμου. Σε κάποια, όμως, παράδοξο για τα ελληνικά δεδομένα, καλούνται οι πολίτες να πάρουν τις τελικές αποφάσεις για συγκεκριμένα εκπαιδευτικά ζητήματα.

3,5 εκατομμύρια πολίτες της Μασαχουσέτης, του Χάρβαρντ, του ΜΙΤ και του Ταφτς, της Αμερικής, ψήφισαν τον Νοέμβριο του 2016 σε ένα δημοψήφισμα για την επέκταση των charter schools, των σχολείων δημόσιας χρηματοδοτήσης αλλά ιδιωτικού επιχειρηματικού ελέγχου.

Υπερασπιστές του ΝΑΙ, ήταν ολόκληρο το νεοφιλελεύθερο μπλοκ. Τα ιδρύματα Melinda & Bill Gates και Walton Education Foundation, η ομάδα «Οικογένειες για Άριστα Σχολεία» (Famillies for Excellent Schools- FES) των χρηματιστών της Wall Street,  ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Michael Bloomberg, η οικογένεια Walton, γνωστή στις ΗΠΑ για το “ενδιαφέρον” της  στα ζητήματα παιδείας, η ομάδα Democrats for Education Reform, η οποία δρα στο εσωτερικό του Δημοκρατικού κόμματος, με στόχο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 455 επιπλέον λέξεις

«Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, …»

«Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα τη μάνα που σας γέννησε.» Ζοζέ Σαραμάγκου

Δάνεια και εσωτερική υποτίμηση.

Τα τελευταία επτά χρόνια με πολιτικές αποφάσεις μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις. Το ίδιο χρονικό διάστημα το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 25% τουλάχιστον.

Γιατί δεν μειώθηκαν και τα οφειλόμενα ποσά των δανείων (στεγαστικά και επιχειρηματικά) κατά το ίδιο ποσοστό;

Δεν σημαίνει αυτό πως η κρίση χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την αφαίρεση περιουσιακών στοιχείων απ’ τους πολίτες;

Μια δωρεά …. ένα δώρο άδωρο.

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) είναι δωρεά του Ιδρύματος προς το ελληνικό δημόσιο. Ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου είναι €630 εκατομμύρια.

Είναι σα να δώσουν σ’ ένα μισθοσυντήρητο μια ferrari ή μια βίλλα στη Μύκονο. Τα ερωτήματα πολλά.

Το χρειαζόμασταν ως δημόσιο αυτό το δώρο;
Γιατί δεν κράτησε το Ίδρυμα τη διαχείριση;
Δόθηκαν πράγματι τα €630 εκατομμύρια από χρήματα του Ιδρύματος;

Το ελληνικό δημόσιο χρηματοδότησε ή θα χρηματοδοτήσει έργα σχετικά με το Κέντρο Πολιτισμού;
Ποια είναι η αναγκαία ετήσια δαπάνη του δημοσίου για τη συντήρηση και λειτουργία του Κέντρου;

Στόχος του σχολίου μου δεν είναι ν’ απαντήσει σε κάποια απ’ αυτά τα ερωτήματα αλλά να δείξει το αχρείαστο του δώρου.

Το Κέντρο θα στεγάσει την Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ). Όμως το ελληνικό δημόσιο έχει στην κατοχή του πλέον το Μέγαρο Μουσικής. Δεν θα μπορούσε να στεγαστεί εκεί η ΕΛΣ;

Το Κέντρο θα στεγάσει επίσης την Εθνική βιβλιοθήκη. Χρειαζόταν μια καινούρια στέγη ή ένας άλλος τρόπος λειτουργίας των βιβλιοθηκών και των αρχείων στη χώρα μας; Στο Βέλγιο απ’ τη δημοτική βιβλιοθήκη οποιασδήποτε όσο και μικρής πόλης μπορείς ν’ αναζητήσεις οποιοδήποτε βιβλίο. Αν το βιβλίο υπάρχει σε κάποια άλλη βιβλιοθήκη στη χώρα με μια απλή αίτηση στο φέρνουν δωρεάν και το δανείζεσαι για κάποιο χρονικό διάστημα.

Δεν είναι προφανές το άδωρον του πράγματος;

Υ.Γ. Έλληνες πολίτες ως πότε θα πληρώνουμε για πράγματα που γίνονται χωρίς να έχουμε αποφασίσει εμείς οι ίδιοι γι’ αυτά;

ενιαίοι κανόνες

Κάθε επάγγελμα έχει τις ιδιαιτερότητές του.
Νοσοκόμοι, οικοδόμοι, οδηγοί φορτηγών και ταξί, ναυτικοί … Δεν χρειάζεται να συνεχίσω.
Όλοι προβάλοντας τις ιδιαιτερότητες του επαγγελματός τους μπορούν να ζητήσουν εξαίρεση απ’ τους γενικούς κανόνες. Αυτός ήταν ο ρόλος των συνδικαλιστικών οργανώσεων τις προηγούμενες δεκαετίες. Να ζητάνε ειδικές ρυθμίσεις για τα μέλη τους. Τις πετύχαιναν στην προ μνημονίων εποχή ανάλογα με τη δύναμη πίεσης που μπορούσαν να ασκήσουν στους επαγγελματίες πολιτικούς.
Αυτό το καθεστώς θέλουμε να επαναφέρουμε; Λέγεται και συντεχνιασμός.
Όμως αυτές ακριβώς τις καταστάσεις εκμεταλεύονται οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις για να πυροδοτήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό στρέφοντας τη μια κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη.
Απ’ την συντριπτική επίθεση που έχουν δεχθεί οι εργαζόμενοι τα τελευταία επτά χρόνια ας διδαχθούμε ότι η ισχύς είναι στην ενότητα. Μόνο οι ενιαίοι κανόνες και η ισότητα απέναντι στο νόμο διασφαλίζουν την ενότητα των εργαζομένων και δεν επιτρέπουν το διαίρει και βασίλευε που εφαρμόζει συστηματικά η ολιγαρχία.

Συνεπώς

ενιαίοι κανόνες συνταξιοδότησης για όλους τους εργαζόμενους

ενιαίο μισθολόγιο για όλους τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

plebiscites vs referendums

Tελικά το δίλημμα είναι μεταξύ των εξής πεποιθήσεων:

«Τα plebiscite είναι λάθος και κακά (ακόμα και σε συνθήκες πολιτικού φιλελευθερισμού). Τα referendums είναι καλά.»

και

«Τα plebiscite είναι καλά (σε συνθήκες πολιτικού φιλελευθερισμού). Τα referendums είναι πολύ, πολύ καλύτερα.»

Αμφιβολίες για τα δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών.

«Είστε τόσο σίγουρος ότι αν ρωτήσουμε με ενα δημοψήφισμα τον ανενημέρωτο πολίτη θα εκφραστεί η δημοκρατία;»
Ο μέσος πολίτης που θα θελήσει να συμμετάσχει σε ένα δημοψήφισμα (παρεπιπτόντως προτιμώ τα δημοψηφίσματα κατά ριπάς) έχω τη γνώμη ότι είναι τόσο ενημερωμένος όσο τουλάχιστον και ο μέσος βουλευτής. Οπότε;

«Αν ρωτήσουμε τους πολίτες αν θα πρέπει να απαγορεύονται άλλες θρησκείες
στην Ελλάδα και βγει ναι τότε θα έχει εκφραστεί δημοκρατικά ένας λαός;»

Κατ’ αρχήν ένα τέτοιο ερώτημα δεν θα μπορούσε να τεθεί διότι αντίκειται σε άρθρα του συντάγματος. Θα έπρεπε προηγουμένως να είχαν αλλάξει με δημοψηφίσματα οι πολίτες τα σχετικά άρθρα για να τεθεί σχετικό ερώτημα σε δημοψήφισμα. Το θεωρώ τόσο απίθανο να τα άλλαζαν οι πολίτες όσο και το να τα άλλαζε το όποιο κοινοβούλιο.

Ας απαντήσω όμως άμεσα και στην ερώτηση. Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε ποιό είναι το πιο σημαντικό στοιχείο στο θεσμό των δημοψηφισμάτων πρωτοβουλίας πολιτών (αναλυτικά π.χ. εδώ: https://greekdimo.files.wordpr…. Είναι η εκτεταμένη διαβούλευση που προηγείται πριν απ΄ τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Εκεί συζητούνται όλα τα επιχειρήματα υπερ και κατά. Εκεί ενημερώνονται όλοι οι πολίτες που ενδιαφέρονται να ψηφίσουν υπέρ ή κατά. Μπορείς να το φανταστείς: η πολιτική παιδεία των πολιτών θα αυξηθεί με γεωμετρική πρόοδο. Δεν είναι λοιπόν απλά τα μέσα ενημέρωσης που θα εκπαιδεύσουν τους πολίτες αλλά ο ίδιος ο θεσμός που θα τους κάνει να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη τους για ενημέρωση, εκπαίδευση και εν τέλει παιδεία.

Αυτό που ονομάζουν ως τυραννία της πλειοψηφίας υφίσταται μόνο στο κοινοβουλευτικό σύστημα μεταξύ δύο εκλογικών διαδικασιών. Διότι είναι ακριβώς η πλειοψηφία της βουλής που ασκεί ανεξέλεγκτα και για αυτό τυραννικά την εξουσία της επί των πολιτών. Το ζούμε αυτό εδώ και επτά χρόνια. Αντίθετα στα δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών δεν υπάρχει δεδομένη πλειοψηφία απ’ το ένα δημοψήφισμα στο άλλο. Ο πολίτης που σήμερα είναι με τους νικητές αύριο πολύ εύκολα για ένα άλλο ζήτημα μπορεί να είναι με τους χαμένους. Γι’ αυτό και θα είναι πολύ προσεκτικός με τα δικαιώματα των κάθε φορά ηττημένων. Γιατί τίποτα δεν του εγγυάται πως μεθαύριο δεν θα είναι στη θέση τους.

Ανθρώπινα δικαιώματα.

Κατά τη γνώμη μου ναι ανθρώπινα δικαιώματα είναι όλα όσα μπορώ να κάνω χωρίς να ενοχλώ τον άλλο. Αλλά τι ενοχλεί τον άλλο; Και πότε μπορούμε ν’ αδιαφορήσουμε ως πολιτική κοινότητα για την ενόχληση του άλλου;
 
Με άλλα λόγια δεν είναι αυτονόητα τα όρια. Δυστυχώς ή ευτυχώς πάντα υπάρχουν όρια. Και όσο με αφορά προτιμώ αυτά να τίθενται απ’ το σύνολο των πολιτών στο φως της μέρας. Έτσι ώστε και να μετακινούνται τα όρια ως αποτέλεσμα της πολιτικής πάλης αλλά και να αντιμετωπίζονται άμεσα και αποτελεσματικά οι παραβιάσεις των ορίων είτε προς τη μια είτε προς την άλλη πλευρά.

Οι πάγοι της Γροιλανδίας.

Αυξημένο ρυθμό απόθεσης πάγου στη Γροιλανδία δίνει το Δανέζικο Μετεωρολογικό Ινστιτούτο (δείτε τα διαγράμματα στο μέσο της σελίδας):

Μετρήσεις των πάγων στην Γροιλανδία.