Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ – σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Tag Archives: Χούντα

Που τη βλέπουν, τη ξένη κατοχή;

H τρόϊκα προτείνει. Η κυβέρνηση και η βουλή αποφασίζει. Ας αποφασίσει διαφορετικά. Δεν βλέπω στρατό κατοχής στους δρόμους.

Ούτε και τανκς με ελληνική σημαία βλέπω στους δρόμους. Άρα ούτε χούντα μας προέκυψε …..

Αγνός και άδολος κοινοβουλευτισμός.

Ή αλλιώς: τι εξαναγκάζει τη κυβέρνηση να εκτελεί αυτά που την διατάσσει η τρόϊκα;

Συμπερασματικά: η ελληνική κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας συμφωνούν με ό,τι προτείνει η τρόϊκα και το νομοθετούν μαζί με τους βουλευτές της πλειοψηφίας.

Πολύ βολικός ο ισχυρισμός περί ξένης κατοχής. Σε τι να φταίει, ο καϋμένος ο λαός, σε καιρούς κατοχής;

Κακά κακά τα ψέματα όμως !! Οι ευθύνες είναι όλες δικές μας. Ημών των πολιτών. Όχι μόνο για τους εκπροσώπους που εκλέγουμε (μια νοθεία θα μας έσωζε, πούντη όμως;) αλλά και για την πολιτική ευθύνη πού δεν αποζητάμε να σηκώσουμε στους ώμους μας.

Advertisements

Αλέκος Παναγούλης. Για να γνωρίζουμε και να θυμόμαστε.

http://www.youtube.com/watch?v=w1BKbS-AHq8&feature=my_liked_videos&list=LLgUcK9WvzlNQRI1VnET45Gw

Ένας άνθρωπος που σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές απασφάλισε.

Ένας σύγχρονος ήρωας για τη Δημοκρατία.

Όταν μιλάμε για χούντα ……, μιλάμε για χούντα.

Το αντέγραψα από τη διεύθυνση

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=14542

Ας το διαβάσουν και οι φίλοι μου στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Μας αφορά όλους.

Για μια άλλη διάσταση του θέματος έχω γράψει στο ΧΟΥΝΤΑ είναι, θα περάσει.

Όταν μου μιλάς για Χούντα

22/04/2012

Σκέφτομαι τα δικά μου χρόνια. Τα δικά μου, σχεδόν 22 χρόνια, που έζησα κάτω από πραγματική δικτατορία.  Η οποία, μάλιστα, καμάρωνε και έλεγε τον εαυτό της «δικτατορία του προλεταριάτου». Σε ακούω να λες ότι κι εσύ «ζεις σε μια χούντα» και αναρωτιέμαι, πόσα λίγα γνωρίζεις για τις πραγματικές δικτατορίες και τη χούντα.  Σε αυτές, είτε του «προλεταριάτου» είτε στρατιωτική, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά, από αυτά που ζεις εσύ κι εγώ σήμερα.  Εκεί, δεν έχεις το δικαίωμα να (αντι)μιλάς στο κράτος. Αν το κάνεις, η απάντηση είναι «φυλακή και εξορία». Δεν έχεις δικαίωμα να γιουχάρεις και γιαουρτώσεις πολιτικό διότι, αντί για «ζήτω» και «μπράβο, ρε μάγκα, λεβέντη και καραμπουζουκλή» περνάς για τα περαιτέρω από την Ασφάλεια «δια υπόθεσίν σου». Βασανιστήρια, κελιά, κράτηση, στρατοδικείο, εξορία. Όλα αυτά τα απλά και φυσιολογικά (για τη χούντα). Α, και να σου πω ότι η «δικτατορία του προλεταριάτου», θεωρεί περιττή και την παρουσία του δικηγόρου. Το κράτος, λέει, ξέρει και προστατεύει καλύτερα. Δεν υπάρχει καν ως επάγγελμα, και ας έχεις όσα λεφτά θέλεις.

Στη χούντα, ή τη «δικτατορία του προλεταριάτου», δεν έχεις το δικαίωμα να γράφεις δημόσια  αυτά που θέλεις-  και κυρίως να γράφεις εναντίων τους-  διότι απλώς, και να έχεις τα κότσια,  δεν έχεις που να τα γράψεις. Στις δικτατορίες, τα μέσα είναι στα χέρια του κράτους και γράφουν μόνο ο,τι υπαγορεύει αυτό. Τότε όλα ανήκουν στο κράτος. Και οι άνθρωποι. Το «σας ανήκω και μου ανήκετε», που είπε κάποτε ο δικτάτορας-χουντικός Παπαδόπουλος στους εφοπλιστές, είναι σωστό κατά το ήμισυ. Η δικτατορία ανήκει σε πολύ λίγους και «της ανήκουν» όλοι.

Δεν σου τα λέω αυτά από διηγήσεις. Ούτε από ντοκιμαντέρ, από γυαλιστερά λευκώματα, από σχολικά εγχειρίδια. Γεννήθηκα στο «μαιευτήριο» της «δικτατορίας του προλεταριάτου» και είδα μέλη της οικογένειάς μου να στέλνονται εξορία για απίθανα πράγματα. Είτε επειδή κάποιος δεν ήπιε «άσπρο πάτο» ένα ποτήρι ρακί στην υγεία του πρωθυπουργού, είτε επειδή ο άλλος δεν έστειλε το παιδί του σε (καταναγκαστική) εθελοντική εργασία, είτε, ένας τρίτος, επειδή ήθελε  να σωθεί από τα καθημερινά βάσανα και αποπειράθηκε να περάσει τα σύνορα παράνομα. Οι τόποι εξορίας γεμίζουν στις χούντες και τις δικτατορίες με όλους αυτούς που το καθεστώς δεν συμπαθεί και όχι αναγκαστικά με αυτούς που δεν συμπαθούν το καθεστώς. Οι δικτατορίες και οι χούντες, έχουν τον τρόπο να τιμωρούν ακόμα και τη σιωπή. Τις ενοχλητικές φωνές, απλώς τις «σβήνουν» χωρίς πολλή σκέψη.

Η δικτατορία δεν δέχεται να «περπατάει» κανένας έξω από τα όρια που εκείνη χαράζει. Εσύ, μπορεί να το θεωρείς  απλώς προσβλητικό για την δημοκρατία,  όταν βλέπεις ότι οι απόγονοι της χούντας, ανακοινώνουν τα ψηφοδέλτιά  τους την 21η Απριλίου όλως τυχαίως(;) αλλά εγώ που  έζησα τη δικτατορία, τρέμω στην ιδέα να τους δω μια μέρα να ζητούν από το βήμα της Βουλής, να καθιερωθεί η μέρα ως «εθνική γιορτή». Ικανούς τους έχω. Όπως τους έχω ικανούς να ζητούν «κρεμάλες για τους προδότες πολιτικούς». Αν και κάτι τέτοιο, το έχουν ζητήσει και μερικοί που βιώσαν στο πετσί τους τη χούντα και τις εξορίες και με τα χρόνια, φαίνεται να ξέχασαν. Κλείνοντας, επειδή εσύ που μου μιλάς για χούντα, είσαι συνήθως νέα ή νέος, να σου πω ότι, στις δικτατορίες, όλες τις δικτατορίες, αν τύχει και ερωτευτείς κάποια ή κάποιον που «δεν είναι δικός μας», μπαίνεις στη «μαύρη λίστα». Ενίοτε και στη φυλακή. Για αυτό, όταν μου μιλάς για  δικτατορία και χούντα, σκέψου απλώς ότι, αν πραγματικά ζούσες σε χούντα, δεν θα μπορούσες να το πεις. Θα το βίωνες και θα υπέφερες.

Τα σκάνδαλα της Χούντας

η Λέσχη

του Διονύση Ελευθεράτου
«Λαμόγια» ... στο χακί - Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας

Μια εξωφρενική «μόδα» των τελευταίων ετών τείνει να περιβάλλει με ιδιότυπο φωτοστέφανο τους πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου 1967!

Απόρροια του αναπόφευκτου θυμού, αναμεμειγμένου όμως με άγνοια ή και σκοπιμότητα, η πολιτική (;) αυτή «μόδα» παράγει τη θεωρία ότι κατά την επταετή δικτατορία τέθηκε σε γύψο και… η διαφθορά. Ότι η χούντα φρουρούσε, σαν κέρβερος, το δημόσιο χρήμα και τις αρχές της «χριστής διοίκησης»…

Οι ίδιοι οι συνταγματάρχες δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι στον 21ο αιώνα έμελλε να μνημονεύονται με … επαίνους. «Εκείνοι τουλάχιστον δεν έκλεψαν», «δεν έκαναν περιουσίες», «ε, ρε Παπαδόπουλο που χρειάζονται τα σημερινά λαμόγια»... Από το 2010 κι εντεύθεν οι έπαινοι επεκτάθηκαν και στα της οικονομίας: «Επί χούντας ο κόσμος έτρωγε ψωμάκι», «αν δεν μιλούσες ζούσες καλά», «τότε δεν υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπως σήμερα». Λες και γνώρισε η μεταπολεμική Ευρώπη γενική κρίση ανάλογη της σημερινής, μέχρι το 1973…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.452 επιπλέον λέξεις

ΧΟΥΝΤΑ είναι, θα περάσει.

Δυστυχώς δεν είναι χούντα.

Είναι απλώς αντιπροσωπευτική δημοκρατία (φιλελεύθερη ολιγαρχία, καλύτερα) κι αυτή δεν περνάει τόσο εύκολα.

Η άποψη πως η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι χούντα, μας αποπροσανατολίζει.

1ον. Αθωώνει το ισχύον Σύνταγμα υποβάλλοντας την άποψη πως δήθεν παραβιάζεται. Ενώ αντιθέτως για τη συγκρότηση της κυβέρνησης τηρήθηκαν όλα τα, εκ του Συντάγματος, προβλεπόμενα

2ον. Δεν μας οδηγεί στην αναθεώρηση του Συντάγματος

(μέσω απανωτών δημοψηφισμάτων, λέω εγώ: κοίτα στο http://dhmokratiatwragiaolous.wordpress.com/2011/12/11/)

αλλά στην υπεράσπισή του.